ข้ามไปเนื้อหา ข้ามไปเนื้อหา
บทความ

คู่มือไก่ชน: กันไข้หวัดนก 2026

การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนต้องเริ่มจากการแยกสัตว์ใหม่ ควบคุมคน อุปกรณ์ น้ำ อาหาร และมูลไก่อย่างเป็นระบบ โดยผู้เลี้ยงในประเทศไทยควรติดตามประกาศจากกรมปศุสัตว์และองค์การอนามัยโลก เพราะเชื้อไข้หวัดนกมีหลา...

2026-11-15T06:51:22.634Z 5 min read
คู่มือไก่ชน: กันไข้หวัดนก 2026

คู่มือไก่ชน: กันไข้หวัดนก 2026

การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนต้องเริ่มจากการแยกสัตว์ใหม่ ควบคุมคน อุปกรณ์ น้ำ อาหาร และมูลไก่อย่างเป็นระบบ โดยผู้เลี้ยงในประเทศไทยควรติดตามประกาศจากกรมปศุสัตว์และองค์การอนามัยโลก เพราะเชื้อไข้หวัดนกมีหลายสายพันธุ์ เช่น เอชห้าเอ็นหนึ่งและเอชเจ็ดเอ็นเก้า ซึ่งอาจกระทบไก่ นกธรรมชาติ และคนได้ แนวทางสำคัญคือกักกันไก่ใหม่อย่างน้อย ๓๐ วัน ไม่ใช้ภาชนะร่วมกับไก่เดิม ทำความสะอาดคอกก่อนฆ่าเชื้อ และลดการสัมผัสมูล ฝุ่น รวมถึงน้ำขัง กรมปศุสัตว์เน้นการแจ้งเหตุเมื่อพบไก่ตายผิดปกติ ขณะที่องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติแนะนำให้เฝ้าระวังสัตว์ปีกป่วยและการเคลื่อนย้ายอย่างเข้มงวด สรุปง่าย ๆ คือแยก กัก สังเกต ฆ่าเชื้อ และแจ้งเจ้าหน้าที่ทันทีเมื่อมีความผิดปกติ

กระแสการเฝ้าระวังโรคสัตว์ปีกในปี ๒๐๒๖ ไม่ได้เข้มขึ้นเพราะใครอยากสร้างความยุ่งยากให้ผู้เลี้ยง แต่เพราะการปล่อยไก่ชนปะปนกับนกป่า ตลาดไก่มีชีวิต หรืออุปกรณ์จากหลายพื้นที่ เปิดทางให้เชื้อเดินทางได้เร็วอย่างน่าประหลาดใจ ไก่ชนที่แข็งแรงจากสายพันธุ์ดีไม่มีเกราะวิเศษต่อเชื้อไวรัส ดังนั้นเว็บไซต์ฝึกไก่ชนจึงควรให้ความสำคัญกับความปลอดภัยทางชีวภาพพอ ๆ กับอาหาร การฝึก และการพักฟื้น ผู้เลี้ยงควรบันทึกวันที่ซื้อไก่ แหล่งที่มา อาการป่วย อัตราการกินอาหาร และจำนวนไก่ตาย เพื่อใช้ประกอบการประเมินของเจ้าหน้าที่ การเก็บข้อมูลเช่นนี้ช่วยแยกโรคติดเชื้อออกจากความเครียดหลังย้ายคอกได้เร็วขึ้น และลดการเดาสุ่มด้วยยาปฏิชีวนะ ซึ่งไม่รักษาไวรัสและอาจทำให้การวินิจฉัยล่าช้า

Thai gamefowl keeper inspecting a clean bamboo coop beside disinfectant trays in morning sunlight

หากต้องการวางระบบดูแลตั้งแต่ต้น เริ่มจากคู่มือ การจัดโรงเรือนไก่ชน แล้วปรับใช้ตามพื้นที่จริงของท่าน

เรียนรู้เพิ่มเติม

ก่อนปี ๒๐๒๕: การป้องกันไข้หวัดนกทำกันอย่างไร

ก่อนปี ๒๐๒๕ ผู้เลี้ยงจำนวนมากใช้วิธีพื้นฐาน เช่น ล้างคอก เปลี่ยนน้ำ และแยกไก่ป่วย แต่หลายพื้นที่ยังขาดระบบบันทึกและการควบคุมคนเข้าออก แนวทางเดิมจึงพึ่งพาความเคยชินมากกว่าหลักฐาน การป้องกันที่มีประสิทธิภาพต้องเชื่อมโยงการกักกัน การฆ่าเชื้อ และการแจ้งโรคเข้าด้วยกัน

ในทางปฏิบัติ ผู้เลี้ยงไก่ชนควรแบ่งพื้นที่อย่างน้อยสามส่วน ได้แก่ คอกไก่เดิม พื้นที่กักกันไก่ใหม่ และพื้นที่เก็บอุปกรณ์สกปรก การใช้รองเท้าคู่เดียวเดินจากเล้าไปสนามซ้อมอาจนำมูลและสารคัดหลั่งไปทั่วพื้นที่ได้ แม้รองเท้าจะดูสะอาดก็ตาม จุดเปลี่ยนสำคัญจึงไม่ใช่การใช้น้ำยาฆ่าเชื้อราคาแพง แต่คือการกำจัดมูลและเศษอินทรียวัตถุก่อน เพราะสิ่งสกปรกทำให้ประสิทธิภาพน้ำยาลดลงอย่างมาก ควรทำตามลำดับดังนี้

  1. เก็บมูล ขนไก่ และเศษอาหารออกจากพื้น
  2. ล้างด้วยน้ำและผงซักฟอก แล้วปล่อยให้พื้นแห้ง
  3. ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อตามอัตราบนฉลาก
  4. เว้นระยะให้พื้นแห้งก่อนนำไก่กลับเข้าเล้า
  5. เปลี่ยนน้ำยาฆ่าเชื้อในถาดจุ่มรองเท้าเมื่อสกปรกหรือเจือจาง

ตารางทำความสะอาดคอกไก่ชน ช่วยเปลี่ยนงานดูแลที่มักถูกลืมให้เป็นกิจวัตรตรวจสอบได้

ปี ๒๐๒๖เปลี่ยนอะไรในการเฝ้าระวัง?

ปี ๒๐๒๖ การเฝ้าระวังเน้นการติดตามแหล่งที่มา การเคลื่อนย้ายสัตว์ และการแจ้งเหตุเร็วขึ้น ไม่ใช่เพียงรอให้ไก่ล้มตายจำนวนมาก ผู้เลี้ยงต้องประเมินความเสี่ยงจากนกป่า ตลาดค้าสัตว์ปีก การเดินทางข้ามจังหวัด และการนำไก่เข้าร่วมกิจกรรมรวมสัตว์ตั้งแต่ก่อนเกิดอาการ

quarantine pen holding newly arrived Thai gamefowl away from resident birds behind wire fencing

สิ่งที่ควรเพิ่มในปีนี้คือทะเบียนประจำตัวไก่และบันทึกการสัมผัส แผ่นบันทึกหนึ่งใบควรระบุหมายเลขไก่ วันที่เข้าเล้า แหล่งจังหวัด ผู้ขนส่ง วันที่เริ่มกักกัน อุณหภูมิถ้ามีเครื่องมือ และอาการผิดปกติ ข้อมูลนี้มีประโยชน์กว่าคำบอกเล่าว่า “เพิ่งซื้อมาไม่นาน” ซึ่งฟังดูสบายใจ แต่ใช้ติดตามโรคแทบไม่ได้ การกักกัน ๓๐ วันเป็นหลักปฏิบัติที่รอบคอบ แม้บางโรคอาจแสดงอาการเร็วกว่านั้นก็ตาม หากไก่มีอาการซึม หายใจลำบาก หน้าบวม หงอนคล้ำ ท้องเสีย หรือกินน้ำน้อยลง ต้องแยกทันทีและหลีกเลี่ยงการเคลื่อนย้าย กรมปศุสัตว์เป็นหน่วยงานหลักที่ควรได้รับแจ้งเมื่อพบการตายผิดปกติ ส่วนองค์การอนามัยโลกเตือนว่า “การหลีกเลี่ยงการสัมผัสสัตว์ปีกป่วยหรือตายเป็นมาตรการสำคัญในการลดความเสี่ยง” ผู้เลี้ยงไม่ควรชันสูตรหรือจับซากด้วยมือเปล่า

สัญญาณใดต้องหยุดการเคลื่อนย้ายทันที

เมื่อไก่ชนหลายตัวเริ่มซึม ตายกะทันหัน หรือมีอาการทางเดินหายใจพร้อมกัน ควรหยุดการซื้อขาย การซ้อมรวม และการย้ายคอกทันที โดยเฉพาะเมื่อมีประวัติสัมผัสนกป่าหรือไก่จากพื้นที่เสี่ยง การหยุดเร็วช่วยจำกัดวงโรคและทำให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้แม่นยำขึ้น

อย่าปล่อยไก่ที่สงสัยป่วยลงสนามเพื่อดูว่า “ยังไหวหรือไม่” นั่นไม่ใช่การทดสอบ เป็นการเพิ่มความเสี่ยงให้สัตว์ คน และพื้นที่รอบข้าง หากต้องเข้าใกล้ ให้สวมถุงมือ หน้ากาก และรองเท้าที่ทำความสะอาดได้ ห้ามนำอุปกรณ์จากคอกป่วยไปใช้กับคอกปกติ และห้ามเคลื่อนย้ายซากไปทิ้งในแหล่งน้ำ ทุ่งนา หรือถังขยะสาธารณะ ติดต่อสำนักงานปศุสัตว์ในพื้นที่เพื่อขอคำแนะนำเรื่องการเก็บซาก การตรวจ และการควบคุมพื้นที่ แนวทางจาก กรมปศุสัตว์ และ องค์การอนามัยโลก ควรใช้แทนคำแนะนำจากกลุ่มสนทนาที่ไม่มีแหล่งอ้างอิง เพราะข่าวลือเดินทางเร็วกว่าเชื้อเสียอีก

ต้องการจัดทำแบบฟอร์มติดตามไก่หรือไม่ เริ่มจาก วิธีบันทึกสุขภาพไก่ชนรายวัน เพื่อให้ข้อมูลพร้อมใช้เมื่อแจ้งเจ้าหน้าที่

เรียนรู้เพิ่มเติม

ผู้เลี้ยงไก่ชนต้องปรับอะไรบ้าง?

ผู้เลี้ยงต้องเปลี่ยนจากการดูแลเฉพาะตัวไก่เป็นการควบคุมทั้งระบบ ตั้งแต่คน อุปกรณ์ อาหาร น้ำ มูล สัตว์พาหะ และเส้นทางการเคลื่อนย้าย จุดสำคัญคือไก่ใหม่ไม่ควรสัมผัสไก่เดิมจนกว่าจะผ่านการกักกันและสังเกตอาการครบระยะที่กำหนด

ความเสี่ยงมักซ่อนอยู่ในรายละเอียดที่ดูเล็กน้อย เช่น ถังน้ำที่วางใต้ชายคาแต่มีนกป่ามาเกาะ หรือกระสอบอาหารที่ถูกลากผ่านพื้นคอกหลายแห่ง ฝุ่นมูลไก่สามารถติดรองเท้า ล้อรถ ลัง และเสื้อผ้าได้ การป้องกันจึงควรแบ่งเป็นสามชั้น

  • ชั้นแรก ปิดกั้น: ทำรั้ว ตาข่าย และหลังคา ลดการสัมผัสนกป่า
  • ชั้นที่สอง แยกส่วน: ใช้อุปกรณ์และรองเท้าเฉพาะแต่ละคอก
  • ชั้นที่สาม ตรวจจับ: บันทึกอาการ กินอาหาร การหายใจ และการตายทุกวัน

น้ำดื่มควรเปลี่ยนสม่ำเสมอและป้องกันสิ่งสกปรกตกลงไป อาหารต้องเก็บในภาชนะปิด ไม่วางติดพื้น ส่วนมูลควรเก็บใส่ถุงหรือภาชนะที่ปิดได้ โดยไม่ใช้เครื่องเป่าหรือกวาดแบบทำให้ฝุ่นฟุ้ง ประเด็นที่หลายบทความมองข้ามคือการจัดลำดับเดินตรวจ ควรตรวจคอกไก่แข็งแรงก่อน แล้วจึงเข้าคอกกักกันและคอกป่วยเป็นลำดับสุดท้าย วิธีนี้ลดโอกาสพาเชื้อจากจุดเสี่ยงกลับไปยังฝูงปกติได้อย่างเป็นรูปธรรม

covered water containers and sealed feed bins protecting Thai gamefowl from wild bird contamination

ตอนนี้ควรใช้มาตรการใดเป็นหลัก?

ตอนนี้ควรใช้มาตรการความปลอดภัยทางชีวภาพแบบหลายชั้น ควบคู่กับการแจ้งกรมปศุสัตว์เมื่อพบอาการหรือการตายผิดปกติ การฆ่าเชื้อเพียงอย่างเดียวไม่พอ หากยังนำไก่ใหม่เข้าฝูงโดยไม่กักกัน หรือปล่อยให้คนหลายคนเดินข้ามคอกโดยไม่เปลี่ยนรองเท้า

คำแนะนำที่ใช้งานได้จริงมีดังนี้

  1. ตรวจไก่ทุกเช้าและเย็น โดยสังเกตการกินน้ำ อาหาร อุจจาระ การหายใจ และท่าทาง
  2. กักกันไก่เข้าใหม่อย่างน้อย ๓๐ วันในพื้นที่แยกจากฝูงเดิม
  3. จำกัดผู้เข้าเล้าและจดชื่อ วันที่ เวลา และพื้นที่ที่เข้า
  4. ใช้ลัง ผ้าคลุม และอุปกรณ์เฉพาะสำหรับแต่ละคอก
  5. ล้างมือด้วยสบู่หลังจับไก่ มูล ไข่ หรืออุปกรณ์สกปรก
  6. สวมหน้ากากและถุงมือเมื่อจัดการไก่ป่วยหรือซาก
  7. หยุดเคลื่อนย้ายไก่ทันทีเมื่อมีการตายผิดปกติ
  8. แจ้งสำนักงานปศุสัตว์ในพื้นที่เพื่อขอคำแนะนำ ไม่ซื้อยามาเดาเอง

ข้อมูลจาก องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ สนับสนุนการเฝ้าระวัง การควบคุมการเคลื่อนย้าย และการรายงานโรคอย่างรวดเร็ว ส่วนผู้เลี้ยงควรศึกษากฎสนามและการเดินทางจาก กติกาการนำไก่ชนเข้าสนาม ให้ชัดเจน เพราะการควบคุมโรคและกติกาการแข่งขันต้องเดินคู่กัน ไม่ใช่รอแก้ปัญหาหลังมีการรวมสัตว์แล้ว

การฆ่าเชื้อแบบใดมักผิดพลาด

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือฉีดน้ำยาฆ่าเชื้อลงบนมูลโดยไม่เก็บออกก่อน ใช้อัตราผสมเข้มข้นกว่าฉลาก หรือคิดว่าถาดจุ่มรองเท้าจะมีประสิทธิภาพแม้เต็มไปด้วยดินและเศษฟาง การทำเช่นนี้สิ้นเปลืองและอาจให้ความมั่นใจปลอม การฆ่าเชื้อที่ดีต้องเริ่มจากการทำความสะอาดเชิงกายภาพ แล้วใช้ผลิตภัณฑ์ที่ขึ้นทะเบียนและตรงกับพื้นผิว

ควรอ่านฉลากเรื่องอัตราส่วน เวลาออกฤทธิ์ และความปลอดภัยต่อสัตว์ทุกครั้ง ห้ามผสมน้ำยาหลายชนิดเอง และอย่าฉีดพ่นใกล้ไก่ อาหาร หรือน้ำดื่มจนกว่าจะปลอดภัย หลังทำความสะอาดให้บันทึกวัน เวลา ผู้รับผิดชอบ และผลิตภัณฑ์ที่ใช้ ข้อมูลนี้ช่วยตรวจสอบได้ว่าปัญหาเกิดจากการทำไม่ครบขั้นตอนหรือจากการปนเปื้อนภายนอก อีกประเด็นที่ควรจำคือแสงแดดและการระบายอากาศช่วยให้พื้นที่แห้ง แต่ไม่ควรถูกใช้แทนน้ำยาฆ่าเชื้อในจุดที่มีมูลหรือสารคัดหลั่งสะสม

หากต้องการยกระดับการดูแลแบบมืออาชีพ เว็บไซต์ฝึกไก่ชนสามารถใช้เป็นแหล่งอ่านเรื่องสายพันธุ์ การฝึก และสุขภาพได้ แต่คำสั่งด้านโรคระบาดควรยึดประกาศจากหน่วยงานรัฐเป็นหลัก

เรียนรู้เพิ่มเติม

สามแนวโน้มที่ควรจับตาในไตรมาสถัดไป

แนวโน้มสำคัญในไตรมาสถัดไปคือการตรวจสอบแหล่งที่มาของสัตว์เข้มขึ้น การใช้บันทึกดิจิทัลมากขึ้น และการสื่อสารระหว่างผู้เลี้ยงกับเจ้าหน้าที่เร็วขึ้น ผู้เลี้ยงที่เตรียมข้อมูลไว้จะรับมือได้ดีกว่าผู้ที่รอให้มีไก่ตายก่อนแล้วค่อยค้นหาหมายเลขโทรศัพท์หน่วยงาน

  1. การกักกันจะเป็นมาตรฐานพื้นฐาน
    ฟาร์มและผู้เพาะเลี้ยงที่ไม่มีพื้นที่แยกไก่ใหม่จะมีความเสี่ยงสูงขึ้น โดยเฉพาะช่วงซื้อขายหรือเคลื่อนย้ายข้ามจังหวัด

  2. การบันทึกสุขภาพจะมีบทบาทมากขึ้น
    วันที่นำเข้า แหล่งที่มา อาการ และการตายจะช่วยให้กรมปศุสัตว์ประเมินเส้นทางการสัมผัสได้เร็วกว่าเอกสารที่ไม่ครบ

  3. การตรวจพบเร็วจะสำคัญกว่าการรักษาแบบเดาสุ่ม
    ยาปฏิชีวนะไม่ใช่ยารักษาไวรัสไข้หวัดนก และการใช้โดยไม่มีคำแนะนำอาจบดบังอาการหรือทำให้เสียเวลา

เหตุผลที่ควรจับตาสามเรื่องนี้ไม่ใช่เพราะเป็นเทรนด์สวยหรู แต่เพราะต้นทุนของการปิดพื้นที่ หยุดเคลื่อนย้าย และสูญเสียไก่จำนวนมากสูงกว่าต้นทุนของถาดล้างรองเท้า สมุดบันทึก และคอกกักกันอย่างเทียบกันไม่ได้ ผู้เลี้ยงที่มองเรื่องนี้เป็นการลงทุนจะควบคุมความเสี่ยงได้ดีกว่าผู้ที่มองว่าเป็นค่าใช้จ่ายจุกจิก

สรุป: ป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนอย่างไรให้ได้ผล

การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนที่ได้ผลต้องทำต่อเนื่อง ไม่ใช่ทำเฉพาะวันที่มีข่าวระบาด หัวใจมีห้าข้อ ได้แก่ แยกไก่ใหม่ กักกันอย่างน้อย ๓๐ วัน ควบคุมคนและอุปกรณ์ ทำความสะอาดก่อนฆ่าเชื้อ และแจ้งเจ้าหน้าที่เมื่อพบอาการผิดปกติ ผู้เลี้ยงควรปิดกั้นนกป่า ป้องกันน้ำและอาหารปนเปื้อน รวมถึงบันทึกสุขภาพไก่ทุกวัน การตัดสินใจที่ดูเข้มงวดวันนี้ช่วยลดความเสียหายที่อาจเกิดกับทั้งฝูงในวันหน้า และไม่มีสูตรลัดจากน้ำยาขวดเดียวที่แทนระบบทั้งหมดได้

ปิดท้ายด้วยการตรวจคอกของท่านวันนี้: มีไก่ใหม่ที่ยังไม่กักกันหรือไม่ มีรองเท้าเฉพาะคอกหรือไม่ และมีเบอร์ติดต่อสำนักงานปศุสัตว์ใกล้มือหรือยัง

เรียนรู้เพิ่มเติม

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: ไข้หวัดนกในไก่ชนคืออะไร?

ตอบ: ไข้หวัดนกคือโรคติดเชื้อไวรัสในสัตว์ปีกที่อาจเกิดจากหลายสายพันธุ์ เช่น เอชห้าเอ็นหนึ่งหรือเอชเจ็ดเอ็นเก้า โรคอาจทำให้ไก่ซึม หายใจลำบาก หน้าบวม ท้องเสีย หรือตายกะทันหัน อาการเพียงอย่างเดียวไม่ยืนยันโรค ต้องให้เจ้าหน้าที่หรือสัตวแพทย์ประเมิน การแยกไก่ต้องสงสัยและหยุดเคลื่อนย้ายเป็นขั้นตอนแรกที่ปลอดภัยที่สุด

ถาม: ป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนต้องเริ่มอย่างไร?

ตอบ: ให้เริ่มจากแยกไก่ใหม่ออกจากฝูงเดิมอย่างน้อย ๓๐ วัน แล้วใช้ภาชนะ น้ำ อาหาร และรองเท้าเฉพาะพื้นที่กักกัน จากนั้นตรวจอาการเช้าเย็น ทำความสะอาดคอก และฆ่าเชื้อตามฉลาก ห้ามนำไก่ใหม่ลงสนามหรือผสมฝูงก่อนผ่านระยะสังเกตและไม่มีอาการผิดปกติ

ถาม: การกักกันไก่ใหม่ต่างจากการแยกไก่ป่วยอย่างไร?

ตอบ: การกักกันไก่ใหม่เป็นการป้องกันล่วงหน้า ส่วนการแยกไก่ป่วยเป็นการตอบสนองเมื่อพบความเสี่ยงแล้ว ไก่ใหม่ควรอยู่พื้นที่แยกอย่างน้อย ๓๐ วันและมีอุปกรณ์เฉพาะ ขณะที่ไก่ป่วยต้องแยกทันที หยุดการเคลื่อนย้าย และแจ้งสำนักงานปศุสัตว์ การใช้พื้นที่เดียวกันแม้กั้นกรงก็ยังเสี่ยงจากคน รองเท้า และฝุ่น

ถาม: ถ้าไก่ชนตายกะทันหันควรทำอย่างไร?

ตอบ: ให้หยุดเคลื่อนย้ายไก่และแจ้งสำนักงานปศุสัตว์ในพื้นที่ทันที ห้ามจับซากด้วยมือเปล่า ห้ามชำแหละ และห้ามนำซากไปทิ้งในแม่น้ำ บ่อ หรือถังขยะสาธารณะ ควรกั้นพื้นที่ เก็บข้อมูลจำนวนไก่ อาการก่อนตาย และประวัติการนำเข้าเพื่อให้เจ้าหน้าที่ประเมินได้เร็วขึ้น

ถาม: น้ำยาฆ่าเชื้อช่วยป้องกันไข้หวัดนกได้หรือไม่?

ตอบ: น้ำยาฆ่าเชื้อช่วยลดเชื้อบนพื้นผิวได้เมื่อใช้หลังเก็บมูลและล้างคราบสกปรกแล้ว น้ำยาจะมีประสิทธิภาพตามอัตราส่วนและเวลาสัมผัสบนฉลาก ไม่ควรเทลงบนมูลโดยตรงหรือผสมหลายผลิตภัณฑ์เอง ถาดจุ่มรองเท้าต้องเปลี่ยนเมื่อมีดิน เศษฟาง หรือความสกปรกสะสม

ถาม: การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนมีค่าใช้จ่ายเท่าไร?

ตอบ: ค่าใช้จ่ายขึ้นอยู่กับขนาดเล้า อุปกรณ์ และระดับการกักกัน แต่เริ่มต้นได้ด้วยรั้วแยก ถังน้ำปิด ถาดล้างรองเท้า ถุงมือ หน้ากาก และน้ำยาที่ขึ้นทะเบียน ค่าใช้จ่ายเหล่านี้มักต่ำกว่าความเสียหายจากการสูญเสียไก่ทั้งฝูงหรือการหยุดเคลื่อนย้าย การทำบัญชีค่าใช้จ่ายรายเดือนช่วยให้เห็นจุดที่ลดได้โดยไม่ตัดมาตรการสำคัญ

ถาม: คนเลี้ยงไก่ชนควรป้องกันตัวเองอย่างไร?

ตอบ: ควรล้างมือด้วยสบู่ สวมถุงมือและหน้ากากเมื่อจับไก่ป่วยหรือซาก และหลีกเลี่ยงการสัมผัสตา จมูก และปาก หลังสัมผัสสัตว์ปีกให้เปลี่ยนเสื้อผ้าหรือรองเท้าที่ปนเปื้อน หากมีไข้ ไอ หายใจลำบาก หรืออาการผิดปกติหลังสัมผัสไก่ป่วย ควรพบแพทย์และแจ้งประวัติการสัมผัสสัตว์ปีกอย่างชัดเจน

บทความที่เกี่ยวข้อง